W tym roku przypada 200. rocznica urodzin Ernesta Malinowskiego – m.in. twórcy kolei transandyjskiej. Z tej okazji 15 czerwca przedstawiciele Fundacji Grupy PKP wzięli udział w uroczystym przejeździe pociągiem „Malinowski” na trasie Warszawa Wschodnia - Kraków Główny oraz w konferencji prasowej inaugurującej Rok Ernesta Malinowskiego.

Jednym z tegorocznych punktów obchodów 200. rocznicy urodzin Ernesta Malinowskiego – zorganizowanych przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej oraz „PKP Intercity” S.A. - był przejazd pociągiem Spółki Intercity „Malinowski”. Pierwsza taka inicjatywa obyła się już w 1999 roku w setną rocznicę śmierci pioniera światowego kolejnictwa.

15 czerwca pociąg „Malinowski” wyruszył z Dworca Warszawa Wschodnia dokładnie o godzinie 7.39, a skończył bieg na Dworcu Głównym w Krakowie o godzinie 10.44. W trakcie podróży można było dowiedzieć się o życiu E. Malinowskiego, jak i o obudowie jego pomnika w Peru na przełęczy Ticlio na wysokości 4818 m n.p.m., przy znaczącym wsparciu SITK. Po przybyciu do Krakowa miała miejsce półgodzinna konferencja prasowa, a później kolejne atrakcje tego dnia, czyli zwiedzanie Centrum Komunikacyjnego w Krakowie jako przykładu zintegrowanego węzła przesiadkowego oraz wizyta na budowie drugiej pary torów na odcinku Kraków Główny – Kraków Płaszów w ramach zadania Modernizacja linii kolejowej E-30 na odcinku Kraków Towarowy – Rudzice.

Na zdjęciu od lewej: Mirosław Antonowicz, członek Zarządu PKP S.A., Michał Tarcha, Dyrektor w Fundacji Grupy PKP
- To była znakomita inicjatywa. Uczestniczenie w niej było wielką przyjemnością. Kultywowanie pamięci o wielkim inżynierze, jakim był Ernest Malinowski, trzeba propagować na szeroką skalę! – mówi Michał Tarcha, dyrektor w Fundacji Grupy PKP.
Ernest Malinowski urodził się 5 stycznia 1818 roku w Sewerynach na Wołyniu. Zaliczany jest do najwybitniejszych inżynierów kolejowych drugiej połowy XIX wieku. Brał udział w Powstaniu Listopadowym jako oficer Korpusu Inżynierów. Gdy powstanie upadło, przebywał na emigracji we Francji. Po nauce w liceum wstąpił do słynnej paryskiej Szkoły Dróg i Mostów, którą skończył z wyróżnieniem. W okresie Wiosny Ludów brał udział w walkach w Badenii. Pracował głównie przy budowie dróg oraz regulacji rzek. W roku 1852, po podpisaniu kontraktu na pracę w charakterze inżyniera rządowego, trafił do Peru, kraju pozbawionego wówczass praktycznie całkowicie infrastruktury komunikacyjnej. Malinowski poświęcił się tam projektowaniu i budowie dróg, mostów i pierwszych linii kolejowych. Zajął się także organizowaniem wyższej uczelni dla przyszłych kadr technicznych Peru, a także odbudową zniszczonego podczas działań wojennych miasta Arequipa. Założył Sociedad Geografica de Lima (Towarzystwo Geograficzne), Club Nacional - instytucję o charakterze polityczno-patriotycznym, oraz Towarzystwo Sztuk Pięknych.
Malinowski zapisał się w historii kolejnictwa jako twórca najwyżej położonej kolei świata w peruwiańskich Andach, uznawanej za cud ówczesnej techniki, oraz jako pionier w rozwiązywaniu teoretycznych problemów budowy mostów i przebijaniu tuneli. Zmarł w Limie 2 marca 1899 roku. Jego grób znajduje się na limeńskim cmentarzu „Presbitero Maestro" w dzielnicy La Victoria. Jak wcześniej wspomnieliśmy, z inicjatywy polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji, stanął w Peru w 1999 roku pomnik z podobizną Ernesta Malinowskiego, autorstwa rzeźbiarza prof. Gustawa Zemły. Pod godłami Peru i Polski umieszczono napis: „Ernest Malinowski 1818-1899. Inżynier polski, patriota peruwiański, bohater obrony Callao 1866, budowniczy Centralnej Kolei Transandyjskiej".

